Charakterystycznym sportem letnim jest hokej na trawie. Mało znany sport, ale chyba każdy o nim słyszał. Szczególnie popularny jest on w Australii gdzie ma rzesze fanów. Jakie są zasady? Mecz rozgrywany jest przez dwie drużyn po 11 graczy co jest oprócz nawierzchni jest drugą najbardziej charakterystyczną rzeczą odróżniającą go od hokeja na lodzie. Mecz składa się z dwóch 35-minutowych części z 10-minutową przerwą. Odbywa się na boisku o wymiarach 91,40 x 55 m, na którym stoją dwie bramki o wysokości 2,14 m i szerokości 3,66 m. Takie są standardy, ale czasami te wymiary są nieco inne. Głównym dążeniem do celu w grze jest wbicie za pomocą drewnianej laski okrągłej piłki do bramki przeciwnika. No, tutaj jest podobieństwo do standardowego hokeja. Gracz może dotknąć piłki tylko płaską częścią laski lub jej krawędzią, niedozwolone jest natomiast dotknięcie piłki jakąkolwiek częścią ciała. Tylko bramkarz może blokować piłkę kijem, rękami, nogami i innymi częściami ciała. Sport zgoła inny od zwykłego hokeja, a zasady są naprawdę bardzo podobne. W Polsce raczej trudno spotkać się z zawodnikami uprawiającymi ten sport, ale kto wie, może są u nas w kraju jacyś sympatycy.
Istnieje taki sport, który dla wielu jest totalnym dziwactwem a nazywa się..piłką wodną, inaczej waterpolo. Jest to zespołowa gra sportowa dla 2 drużyn po 7 zawodników rozgrywana w basenie pływackim. Ktoś pomyśli, że to bez sensu, dziwactwo i niemalże rzecz niemożliwa. Nic bardziej mylnego. Gracze pływają w basenie w którym pole gry wynosi 30×20metrów oraz ustawia bramki o wymiarach 3×0,9 m. O zwycięstwie decyduje większa liczba zdobytych bramek co chyba nie jest rzeczą dziwną i chyba jedyną podobną do piłki nożnej. Zdziwienie bierze kiedy okazuje się, że jest to sport uprawiany w ponad 100 krajach oraz także przez kobiety. Zapewne wiele osób czytając ten artykuł słyszy pierwszy raz o piłce wodnej. Nic dziwnego gdyż w Polsce jest to bardzo mało znany sport, który uprawia bardzo niewielkie grono osób. Jest on raczej popularny w krajach takich jak chociażby Hiszpania czy np. Jamajka, Kuba gdzie dostęp do morza i basenów jest bezproblemowy i można na spokojnie się tym zajmować. Polecam, gdyż jest to rzecz ciekawa, przy której można mieć wiele zabawy i wiele skorzystać.
Tenis jest bardzo popularną dyscypliną. Szczególnie dużym uznaniem na całym świecie cieszy się tenis ziemny. Tej dyscypliny z pewnością nikomu przedstawiać bliżej nie trzeba. Ma ona fanatyków w Polsce ogromną liczbę. Mało tego Polacy czują się w tej dyscyplinie bardzo dobrze i osiągają w tej dziedzinie sukcesy. Mowa oczywiście o siostrach Radwańskich, ale w przeszłości również mieliśmy wspaniałych zawodników. Niewątpliwą gwiazdą światowego tenisa jest dobrze znany chyba wszystkim Roger Federer, który osiągnął w tej dziedzinie praktycznie wszystko i stał się jednym z najlepiej zarabiających sportowców w historii. Mamy również taką dyscyplinę jak tenis stołowy, również u nas w kraju popularny. Szczególnie uwielbiony przez młodzież, a w krajach wschodnio-azjatyckich jest to jedna z czołowych dyscyplin sportowych. Tenis stołowy jak i ziemny są grami bardzo szybkimi i dynamicznymi. Ziemny wymaga dużej szybkości, a stołowy świetnego refleksu. Zresztą każdy sport wymaga czegoś szczególnego. Jeżeli tylko ma się predyspozycje to można naprawdę wiele osiągnąć. W tenisa gra coraz więcej osób za sprawą właśnie sukcesów naszych pań. Oby tak dalej.
Większość z nas nazwę Badminton kojarzy pewnie z dzieciństwa. Jest to gra bardzo stara, stąd większość grała w nią w dzieciństwie. Jest to gra polegająca na odbijaniu lotki przez paletki przypominające te do gry w tenisa, ale jednak trochę większe. Badminton jako dyscyplina sportowa raczej jest bardzo mało znana, a na pewno w Polsce. Jako gra rekreacyjna w gronie znajomych – jak najbardziej. Jest to gra spokojna, nie męcząca np. w porównaniu do tenisa, do którego jest bądź co bądź podobna Badminton jest dobrą rozrywką jeżeli mamy trochę wolnego czasu i chcemy trochę poprzebywać na polu. Sprzęt do gry jest bardzo tani. Kupić go można dosłownie za grosze. A w dzieciństwie warto gdyż sami możecie wspomnieć jak to było fajnie kiedy wychodziło się w to grać. Dziecko nie zna trosk i wszędzie widzi zabawę. Zwłaszcza w takiej „frajdzie” jak badminton kiedy to duże paletki stają się wyznacznikiem dobrej zabawy. Kiedy człowiek dorasta, takie zabawy jak badminton tracą rację bytu, jak zresztą większość dziecięcych zabaw.
Pływanie jako dyscyplina sportowa jest w Polsce i na świecie popularne. Wiele osób kocha wodę i traktuje jako drugi dom. Pływania nie jest się trudno nauczyć. To potrafi prawie każdy. Nie każdy potrafi jednak pływać profesjonalnie. To ciągle pozostaje sztuką dla wtajemniczonych. Pływanie turystyczne jest jedną z najchętniej wybieranych rzeczy w okresie letnim. Pływanie poprawia sylwetkę, kondycję, postawę. Ma same zalety. Na basen chodzi znaczna część społeczeństwa. Pływanie na czas czyli profesjonalne zawody to ważny punkt na igrzyskach olimpijskich, który zawsze dostarcza wielu emocji gdyż wtedy walka toczy się do ostatniej sekundy, do ostatniego tchu. Zawsze na olimpiadzie jest też nasz polski akcent gdyż w dziedzinie pływania posiadamy wielu wspaniałych zawodników z sukcesami. Pływanie jest pasją wielu i tak pewnie pozostanie. Gorąco polecam tą dyscyplinę sportową. Jest to zajęcie zdrowe dla ciała i zdrowe dla duszy. Zamiast siedzieć całymi godzinami w domu przy komputerze, dobrze jest się czasami wybrać na basen. Naprawdę warto.
Kajakarstwo to wydawać by się mogło nudna i nieciekawa dyscyplina. Tymczasem to naprawdę ciekawa dyscyplina polegająca na jak najszybszym dotarciu kajakiem do celu. W kajakarstwie klasycznym zawody odbywają się na dystansach 200 m, 500 m, 1000 m, 10000 m czyli na dystansach naprawdę pokaźnych. Trzeba mieć niewiarygodnie dużo siły by na tak znacznych odległościach cały czas machać wiosłem. Regaty nizinne uprawiane są na kajakach jednoosobowych, dwuosobowych i czteroosobowych. Warto dodać, że kajakarstwo jest dyscypliną olimpijską, na której zdobyliśmy 2008 roku złoty medal. W kajaku zawodnik siedzi twarzą zwróconą do przodu, posługując się wiosłem dwupiórowym. Niezwykle ważna jest także koordynacja. Niewłaściwe poruszanie się i przesuwanie wiosła spowoduje spadek prędkości. Wyróżniamy też kajakarstwo górskie, które to jest naprawdę ekstremalną dyscypliną. W tej dyscyplinie można poruszać się kajakiem jedno i dwu osobowym. Kajakarstwo górskie to coś dla tych, którzy naprawdę lubią mocne wrażenia.
Kolarstwo górskie to olejna dyscyplina kolarstwa, która odbywa się jak sama nazwa mówi w górach, na specjalnie przygotowanych rowerach, których konstrukcja umożliwia poruszanie się w trudnym terenie. Dyscyplina ta jest coraz bardziej popularnym i docenianym sposobem spędzania wolnego czasu, zwłaszcza wśród młodzieży, która widzi w tym wiele frajdy i adrenaliny. Niektórzy nowicjusze uprawiający wyżej wspomniany sport traktują go jako możliwość własnego rozwoju fizycznego, stąd ogromna liczba imprez i wyścigów w których kolarze górscy mogą zweryfikować swoje umiejętności i wysportowanie. Rower górski jest bardzo wytrzymały i nadaje się również idealnie do jazdy miejskiej stąd jest najczęściej wybieranym rowerem przy zakupie. Dzięki temu pojawił się całkiem nowy odłam turystyki rowerowej oraz można nawet powiedzieć specjalnie organizacje młodzieżowe i np. sposób ubierania się dla osób uprawiających ten jakby nie patrzeć ekstremalny sport gdyż ryzyko narażenia zdrowia i życia jest duże żeby nie powiedzieć ogromne. Wystarczy źle najechać na kamień i nieszczęście gotowe. Trzeba być niezwykle ostrożnym, ale na dobrą sprawę czy przy tego rodzaju sporcie można mówić o ostrożności?
Kolarstwo szosowe to najstarszy i najpopularniejszy rodzaj kolarstwa. Kolarstwo szosowe odbywa się na jazdy wieloetapowe, które dostarczają najwięcej emocji. Pokonuje się zwykle od 3 do ponad 20 etapów o długości nawet do 300km.. Większość etapów zaczyna się od jednoczesnego startu wszystkich zawodników( jest to dosyć niebezpieczne, bowiem gdy wszyscy wyruszają na raz, istnieje realna możliwość kolizji). Kolarze przejeżdżają wspólnie znaczną część trasy jadąc zbitą grupą, która zwie się peleton. Zazwyczaj pod koniec wyścigu, urywa się mocniejsza czołówka od peletony, która między sobą walczy o zwycięstwo. Kolarze jadący w takich właśnie zawodach stanowią zwarte zespoły, w ramach których kolarze wspierają się podczas całego wyścigu i starają się opracować jak najkorzystniejszą pozycję w peletonie swojemu liderowi. Mogą również na kilku ostatnich kilometrach przed metą danego etapu formować własny minipeleton, dopomagając liderowi lub najlepszemu w swej grupie sprinterowi. Wydawałoby się, że kolarstwo jest sportem indywidualnym, tymczasem okazuje się, że również widać tutaj pracę grupową. Zawodowi kolarze na płaskich etapach osiągają bardzo wysokie jak na rower średnie prędkości rzędu 40–45 km/h.
Jeździectwo – sport mało popularny, ale na swój sposób wyjątkowy. Tutaj w głównej mierze niewiele zależy od nas, a już nic od warunków pogodowych. Tutaj do powiedzenia ma najwięcej koń. Tak koń, gdyż jeździectwo to sport, który polega na jeździe konnej. Jeździectwo może mieć różne odmiany. Może to być ściganie się z czym bardzo często kojarzone są zakłady. Szczególnie popularne jest to w USA gdzie bardzo często wszelacy biznesmani zakładają się, który zawodnik pierwszy dobiegnie do mety. Jeździectwo ma również inne oblicze. Są zawody w pokonywaniu przeszkód. Specjalne grono sędziowskie liczy punkty za różne elementy i przyznaje odpowiednią notę. Ta dyscyplina na całym świecie zresztą liczy się małym zainteresowanie. W każdym razie można raz za czas obejrzeć takie coś, a nuż się spodoba. Jest to dyscyplina sportowa dla wytrwałych. Niewielu ma siłę i cierpliwość do zwierząt, które nieraz potrafią spłatać niemałe figle. Jeździectwo może być turystyczne, uprawiane w ramach relaksu. Dla wielu wydaje się to bardzo dziwne ale takie są fakty. Jeździectwo np. po lesie to dla wielu forma odskoczni od codzienności i miłego spędzania czasu.
Kolejnym sportem charakterystycznym dla okresu letniego jest kolarstwo. Jest to dyscyplina sportowa, a chyba każdy Polak wie co to jest Tour de Polonge. Rowerzyści do uprawiania kolarstwa potrzebują specjalnych rowerów. Są to bardzo cienkie i lekkie rowery o bardzo smukłych i małych oponach, dostosowane specjalnie do jazdy po asfalcie. W wszelakim innym otoczeniu będzie to rower bezużyteczny. Zawodowy kolarz, potrafi jechać stałym tempem około 60km/h przez bardzo długi okres czasu. Jest to niewiarygodna siła w nogach, trenowana jednak przez bardzo długi okres czasu aby dojść do takiego poziomu co jest wyczynem niełatwym. Kolarstwo nie jest w Polsce sportem popularnym. Podobnie zresztą jak w większości krajów Europejskich, zwłaszcza tych wschodnich i południowych. Jazda na rowerze potrafi być bardzo atrakcyjna i naprawdę dużo dawać. Pomijając bardzo dobry trening kondycyjny, pracują mięśnie naszych nóg, znacznie je wzmacniając. Naprawdę polecam kolarstwo. To zdrowy, dobry sport w duchu prawdziwej rywalizacji, dający dużo satysfakcji i zadowolenia. Naprawdę polecam.